Image

Tags

, ,

8f6040ab764d98234ab2989c8aecc9d0

Άγνοια & Προκατάληψη

Tags

, , , , , , , , , , ,

static1.squarespace.com

H προκατάληψη είναι ένα βαρύ φορτίο που θολώνει το παρελθόν, απειλεί το μέλλον και κάνει το παρόν απρόσιτο.

Maya Angelou, 1928-2014, Αφροαμερικανίδα ποιήτρια

Είχα την τύχη να μεγαλώσω σ΄ένα οικογενειακό περιβάλλον, όπου η διαφορετικότητα ήταν αποδεκτή, όχι από ανεκτικότητα, αλλά γιατί η διαφορετικότητα ήταν απλά κάτι το φυσιολογικό. Η μητέρα μου, παιδί μεταναστών και έχοντας ζήσει πάνω από 10 χρόνια σε μια ξένη χώρα, μετέφερε στα παιδιά της πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι, ανεξαρτήτως καταγωγής, χρώματος, θρησκείας και σεξουαλικής κατεύθυνσης. Το σπίτι μας πάντα ήταν γεμάτο με παρέες multi-coulty. Ανθρωποι από χώρες του εξωτερικού, διαφορετικής φυλής, διαφορετικης θρησκείας, διαφορετικοί γενικότερα, όμως όλοι τους άνθρωποι.

Και ερχόμαστε στο σήμερα και ανακαλύπτω έκπληκτη πως ο τρόπος που αντιμετωπίζω τους ανθρώπους τόσα χρόνια, η απλότητα με την οποία βλέπω εγω το διαφορετικό και η χαρά με την οποία το καλοσορίζω στη ζωή μου, είναι για κάποιους ανθρώπους – πολλους δυστυχώς – αδιανόητη.

Στη σύγχρονη επόχή που ζούμε, συνειδητοποιώ μετά λύπης, πως οι άνθρωποι αντί να εξελίσσονται, να εκμεταλλεύονται την πληθώρα δυνατοτήτων για γνώση, για μάθηση, αντί να ανοίγουν τα μυαλό τους σε νέα πράγματα, αντί να κάνουν βήματα μπροστά στη ζωή τους και στον τρόπο που την αντιμετωπίζουν, δυστυχώς προτιμούν να μείνουν ανδρανείς, κολλημένοι σε παρωχημένες απόψεις, απόψεις εποχών αμάθειας, που σήμερα μπορούν να αποβούν μοιραίες.

Η προκατάληψη είναι τέκνο της άγνοιας. Πόση άγνοια και πόση ανοησία κρύβεται πίσω από την άποψη πως για όλα τα δεινά στην χώρα μας φταίνε οι άνθρωποι του εξωτερικού που έρχονται σ΄αυτή. Εγκληματίες, κλέφτες, κακοί άνθρωποι υπάρχουν σε όλες τις φυλές. Πόσο επικίνδυνο είναι να ασπάζεσαι και να υποστηρίζεις ανθρώπους που δεν τους ενδιαφέρει να λύσουν τα προβλήματα, βρίσκοντας λύσεις γι αυτα, αλλά η λύση τους είναι να “αφανίσουν” το πρόβλημα. Προβλημα που η ίδια η χώρα δημιούργησε με την έλλειψη οργάνωσης που την καταδιώκει τόσα χρόνια.

Πόσο εύκολο είναι η πίστη σε μια θρησκεία να μετατραπεί σε φανατισμο; Πόσο εύκολο είναι τα δόγματα της να παρερμηνευτούν και να σπείρουν διχόνοιες, να καταδικάσουν όμάδες ανθρώπων, να καταστρέψουν πολιτισμούς, να σκοτώσουν ανθρώπους. Πόσα εγκληματα έχουν γίνει στο όνομα της θρησκείας από αρχαιοτάτων χρόνων; Και δεν θέλω να σκεφτείτε πως αυτά συμβαίνουν σε άλλες θρησκείες. Άνθρωποι της δικής μας θρησκείας, εκφράζοντας τις δικές τους ακραίες, οπισθοδρομίκες απόψεις, επηρεάζουν τα πλήθη, φανατίζουν και δημιουργούν μια κοινωνία μίσους και ρατσισμού.

Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητό σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος;

Πόσο προβληματικό είναι να αντιμετωπίζουμε κάθε τι διαφορετικό με καχυποψία; Πόσο ευκολό μας είναι να κρίνουμε και να κατακρίνουμε κάτι που δεν καταλαβαίνουμε, κάτι που δεν μπορούμε να νιώσουμε.  Άξιοι, έντιμοι, χρήσιμοι είναι μονάχα αυτοί που συμφωνούν μαζί μας. Ένας άνθρωπος που σκέπτεται διαφορετικά από εμάς, επιλέγει να ζήσει διαφορετικά από εμάς, πιστεύει κατί διαφορετικό από εμας πρέπει να λιθοβολείται, να απαξιώνεται και να περιθωριοποιείται;

Είναι ενδιαφέρον ότι οι πιο ανασφαλείς άνθρωποι έχουν συνήθως τις πιο ισχυρές προκαταλήψεις. Τι είναι αυτό ακριβώς το οποίο μας κάνει να αντιμετωπίζουμε κατά αυτό τον τρόπο αυτό που δεν κατανοούμε; Οι απόψεις μεσαίωνα πως το διαφορετικό είναι κολλητικό, μεταδοτική ασθένεια, η αντιμετώπιση ως περιθωριακοί, των ανθρώπων που επιλέγουν κάτι διαφορετικό από αυτό που προτιμάμε εμείς, ο ακύρηχτος πόλεμος και η στοχοποίηση της διαφορετικότητας, που οφελεί;

Δε σου επιβάλλει κανείς να σου αρέσει κάτι που αρέσει σε μένα, δε θα σου επιβάλλει κανείς τις επιλογές του. Ο χορτοφάγος δε θα σου απαγορέψει να φας κρέας, ο αλλοθρησκος δε θα σου επιβάλλει τον Θεό του, ο γκέι δε θα κρίνει την ετεροφιλία σου. Ο Θεός δημιουργεί μόνο πρωτότυπα. Δεν του αρέσουν τα αντίγραφα. Η φύση θα το αλλάξω εγώ, είναι γεμάτη πρωτότυπα. Στη φύση υπάρχει ποικιλία, ένας οργασμός διαφορετικότητας. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος, δεν υπάρχει ανωμαλία. Γεννηθηκαμε για να είμαστε διαφορετικοί, για να ακολουθούμε την καρδιά μας, την φύση μας, όχι για να ακολουθούμε το κοινά αποδεχτό, τις επιβολες μιας κοινωνίας που αγαπάει την ομοιότητα και καταδικάζει το διαφορετικό.

Τα μικρότερα μυαλά έχουν τις μεγαλύτερες προκαταλήψεις. Η ανθρωπότητα, η κοινωνία για να μπορέσει να επιβιώσει και να εξελιχθεί πρεπει να ανοίξει τους ορίζοντες της, ο καθένας μας πρέπει να ανοίξει το μυαλό του και να το εμπλουτίσει με γνωσεις χρήσιμες που θα τον κάνουν καλύτερο άνθρωπο και ως μονάδα και ως ομάδα. Πρέπει να καταλάβουμε πως ο φανατισμος, απ΄όποια πλευρά πηγάζει και εκφράζεται, μόνο διχασμό και διχόνοια μπορεί να αποφέρει. Υπάρχει χώρος για όλες τις απόψεις, εφόσον δεν προτρεπουν και δεν παράγουν βια. Αυτό που κρίνεις σήμερα, αυτό που πολεμάς και καταδιώκεις, μπορεί αύριο να το βρεις μπροστά σου, μέσα στο σπίτι σου, στο παιδί σου. Πρέπει όλοι να μάθουμε να αποδεχόμαστε, να καλωσορίζουμε, να κάνουμε μέρος της ζωής το διαφορετικό. Ο,τι σήμερα σε τρομάζει και σου μοιάζει αδιανόητο, αύριο θα είναι το κοινά αποδεχτό. Η ιστορία το έχει αποδείξει περίτρανα.

Μη ξεχνάτε, ΟΛΟΙ μας είμαστε διαφορετικοί, αλλά ΟΛΟΙ μας είμαστε άνθρωποι.

a7844239d665786b2dd9a3ea72e07bc4

Το μυστικό για να ζω χωρίς απόρριψη και χωρίς αιδώ σε έναν κόσμο όπου ήμουν διαφορετικός από οποιονδήποτε άλλον, ήταν να είμαι τελείως αδιάφορος για αυτήν τη διαφορετικότητα.

Al Capp, 1909-1979, Αμερικανός γελοιογράφος & σκιτσογράφος

… Στα του φαίνεσθαι… (part II – γυναίκες)

tumblr_lgfstj5yh21qd84ufo1_500_large

Αν δεν υπήρχαν γυναίκες, όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα είχαν σημασία.

Αριστοτέλης Ωνάσης, 1900-1975, Έλληνας εφοπλιστής

… Και ναι, οι άνδρες – ένα μεγάλο ποσοστό αυτών, ευτυχώς όχι όλοι – εμμένουν και επιλέγουν την σύντροφο τους βάση της καλής εξωτερικής της εμφάνισης, παραβλέποντας άλλα, εμφανή και μη, “κουσούρια” της. Και είναι λίγοι αυτοί που δίνουν ευκαιρίες σε όχι και τόσο εμφανίσιμες γυναίκες, βλέποντας τα χαρίσματα της προσωπικότητας τους.

Τί συμβαίνει όμως με τις επιλογές των γυναικών; Μήπως ο τρόπος που επιλέγει μια γυναίκα, και κυρίως οι λόγοι για τους οποίους επιλέγει έναν άνδρα δεν είναι διόλου αθώοι και αυθόρμητοι, αντιθέτως οι επιλογές γίνονται βάση σχεδίου;

 Οι άνδρες κυνηγούν. Οι γυναίκες ψαρεύουν.

Οι άνδρες όταν βγουν προς ανεύρεση θηλυκού είναι πολύ απλοί – και αθώοι θα έλεγα εγώ. Αρκεί η κοπέλα να είναι του γούστου τους, να τους αρέσει εμφανισιακά. Και επειδή οι άνδρες κατά βάση αγαπάνε με τα μάτια, αυτό και μόνο είναι αρκετό ώστε το πράγμα να προχωρήσει.

Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά για την πολύπλοκη γυναικεία φύση. Σαφώς και θα προσέξουν έναν εμφανίσιμο άνδρα, αλλά αφού τον προσέξουν, μετά θα αρχίσουν να τον παρατηρούν…

Δε θα δείξουν κανένα έλεος σε ένα απεριποίητο, ατημέλητο άνδρα, όσο ωραίος και να είναι. Θα προσέξουν αμέσως ένα ταλαιπωρημένο, βρώμικο παπούτσι και θα σε κρίνουν γι΄αυτό. Δεν πρόκειται να συγχωρήσουν στιλιστικά ατοπήματα, εμφάνιση που δείχνει αδιαφορία για την εξωτερική σου εικόνα.

Αν αναρωτιέσαι γιατί η κοπέλα που γνώρισες στο μπαρ, εκείνη την μέρα που φορούσες βερμούδα και παντόφλα-διχάλα, δε σε πήρε ποτέ τηλέφωνο, πάψε να αναρωτιέσαι και φρόντισε να φοράς το συγκεκριμένο outfit μόνο στην παραλία.

Οι γυναίκες δεν κοιμούνται με άντρες, αλλά με αφηρημένες έννοιες: την εξουσία, τη δύναμη, τη φήμη, τα λεφτά, τη μόδα…

Δυστυχώς μια μεγάλη ομάδα γυναικών δεν μένει μόνο στα στιλιστικά λάθη των υποψηφίων συντρόφων. Δεν τους αρκεί να είσαι απλά περιποιημένος, με ταιριαστά ρούχα. Υπάρχει και αυτή η κατηγορία γυναικών που θα προσέξει την ετικέτα της μπλούζας που φοράς, το ακριβό ή όχι πανωφόρι σου. Και όλα αυτά θα έχουν σημασία γιατί θα δηλώνουν την οικονομική σου κατάσταση.

Έχει σημασία τι αμάξι κυκλοφορείς, που εργάζεσαι, τι μάρκα ρούχα φοράς, γιατί όλα αυτά δείχνουν την τσέπη σου, τα “λεφτά” σου αισθήματα.

Υπάρχουν πολλές γυναίκες που έχουν μπερδέψει την ανάγκη τους για ασφάλεια με την ανάγκη τους για εξασφάλιση. Το Α male γι’ αυτές, δεν είναι το κυρίαρχο πιο δυνατό αρσενικό που θα τους προστατέψει, αλλά το πιο πλούσιο αρσενικό που θα τους παρέχει.

Όλες οι γυναίκες, λίγο – πολύ, είμαστε υλίστριες. Αγαπάμε τα ψώνια, τα ρούχα, τα παπούτσια. Και είναι μέχρι ενός σημείου αποδεχτό γιατί θέλουμε να είμαστε και να νιώθουμε περιποιημένες και όμορφες – αλλιώς πως θα μας προσέξετε. Τι γίνεται όμως όταν όλος μας ο κόσμος περιφέρεται  γύρω από τα υλικά αγαθά και στους τρόπους με τους οποίους θα τα αποκτήσουμε;

Τίποτα στην εξωτερική εμφάνιση του άνδρα δεν εκνευρίζει τη γυναίκα περισσότερο από την έλλειψη χρημάτων.

Υπάρχουν γυναίκες που μπορούν να παραβλέψουν σοβαρά ελαττώματα, εμφανισιακά και κυρίως προσωπικότητας, ενός άνδρα μόνο και μόνο επειδή είναι πλούσιος, διάσημος, εξασφαλισμένος. Θυσιάζουν την συναισθηματική τους ολοκλήρωση, για μια πλουσιοπάροχη, αλλά ουσιαστικά κενή ζωή. Είναι διατεθειμένες να ανεχθούν καταστάσεις, που συνήθως τις μειώνουν και τις προσβάλλουν, μόνο και μόνο επειδή ο σύντροφος τους μπορεί να τους προσφέρει αυτή την χλιδάτη ζωή που επιδιώκουν να ζήσουν.

Ίσως φταίει ο τρόπος που μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν. Ίσως ακολουθούν τις συμβουλές της υλίστριας μητέρας τους. Ίσως οι ίδιες να πέρασαν δύσκολα φτωχικά χρόνια και δε θέλουν να βρεθούν ξανά εκεί.

Το αποτέλεσμα είναι πως ζούνε μια ζωή επιφανειακά ευτυχισμένη.

Στις ανθρώπινες διαπροσωπικές σχέσεις το συμφέρον δε θα έπρεπε να έχει θέση. Πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε με την καρδιά μας – και οι άνδρες και οι γυναίκες. Τα κριτήρια μας δε θα πρέπει να είναι ούτε εμφανισιακά, ούτε υλιστικά. Και η ομορφιά και τα υλικά κάποια μέρα φθίνουν. Και αν αυτά ήταν τα μοναδικά μας κριτήρια όταν θα επέλθει η φθορά, δε θα έχουμε τίποτα στα χέρια μας.

Επιλέξτε στο  αληθινό και δυνατό συναίσθημα, στον έρωτα. Τίποτα απ΄τα δύο δεν φθίνει αν είναι πραγματικό. Μόνο αλλάζει, μεταμορφώνεται για να αντέχει στο χρόνο και για να μη βαριόμαστε!

Είναι τόσο μεγάλη η οικονομική κρίση, που οι γυναίκες ξανάρχισαν να παντρεύονται από έρωτα.

Warren Buffett, 1930-, Αμερικανός επενδυτής

…Στα του φαίνεσθαι… (part I – άνδρες)

Tags

, , , , , , , , , ,

andres-ginaikes-1

Οι άντρες αγαπούν με τα μάτια τους. Οι γυναίκες με τ’ αυτιά τους.

Zsa Zsa Gabor, 1917-, Ουγγροαμερικανίδα ηθοποιός

Από μικρή ηλικία και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου προτιμούσα την παρέα των αγοριών. Όχι επειδή ήμουν αγοροκόριτσο, αλλά επειδή θεωρούσα τα αγόρια πιο διασκεδαστικά και απλά.

Εμείς οι γυναίκες είμαστε πολυσύνθετες… Έχουμε τα θέματα μας. Μαλώνουμε, παρεξηγιόμαστε, ζηλεύουμε – και το εκφράζουμε – , γκρινιάζουμε, διεκδικούμε. Οι άνδρες από μικρά παιδιά, ακόμη κ όταν μάλωναν, το ξεχνούσαν την επόμενη στιγμή και συνέχιζαν το παιχνίδι… ενώ τα κορίτσια έπαιρναν την κούκλα τους και έφευγαν.

Στο σήμερα μου συνεχίζω να έχω περισσότερους φίλους άνδρες, για τους ίδιους λόγους που τους προτιμούσα και όταν ήμουν μικρή.

Αυτή η συναναστροφή μου με τους άνδρες σε φιλικό επίπεδο, με έκανε να καταλαβαίνω τον τρόπο που σκέφτονται και λειτουργούν. Πως αντιμετωπίζουν την ζωή, την δουλειά τους, τις γυναίκες. Και σ’ αυτό το τελευταίο είναι που δε σταματάνε να με εκπλήσσουν. Κυρίως στο κομμάτι γυναίκες & εξωτερική εμφάνιση.

Πάρα πολλές φορές ακούγοντας τους άνδρες φίλους μου να μιλάνε για γυναίκες, να τις σχολιάζουν, να μου περιγράφουν ραντεβού τους, ακόμη και παρατηρώντας τον τρόπο που τις κοιτάζουν και τα κριτήρια με τα οποία τις “εγκρίνουν” ή όχι, αναρωτιέμαι πάντα το ίδιο πράγμα: “Είναι η καλή (για να μη φανώ υπερβολική και πω η τέλεια) εξωτερική εμφάνιση το μόνο κριτήριο;”

Ένας άντρας μπορεί να είναι κοντός και ασουλούπωτος και να κάνει φαλάκρα, αλλά αν έχει φλόγα μέσα του, θα αρέσει στις γυναίκες.

Η γυναίκα, ακόμη και μια πολύ όμορφη γυναίκα, μπορεί να γοητευτεί και να την κερδίσει ένας έξυπνος άνδρας, ένας άνδρας με τρόπους, ακόμα και αν υστερεί σε εμφάνιση. Όταν ένας άνδρας καταφέρει να σε κερδίσει με την προσωπικότητα του και για όλα αυτά τα ιδιαίτερα που μπορεί να κάνει στο μυαλό σου, παραβλέπεις το γεγονός ότι είναι κοντός, φαλακρός, εύσωμος, τριχωτός και τα συνδυαστικά αυτών. (…Και τώρα που το σκέφτομαι δεν ξέρω κανέναν εύσωμο άνδρα που να μην είναι πραγματικός gentleman.)

Οι περιπτώσεις ανδρών που μπόρεσαν να παραβλέψουν την εξωτερική εμφάνιση μιας γυναίκας και να εστιάσουν σε όλα τα άλλα χαρίσματα της, δυστυχώς είναι λίγες.

Δεν μπορώ να ξεχάσω τον φίλο μου, ο οποίος περιγράφοντας μου την σχέση του με την τότε κοπέλα του – σημερινή σύζυγο του – μου έλεγε πως περνάει πολύ ωραία μαζί της, αλλά τον ενοχλεί που αυτή έχει κάποια κιλάκια παραπάνω. Και τον ενοχλούσε τόσο, που δεν προχωρούσε παρακάτω μαζί της γι΄αυτό τον λόγο. Όταν τελικά το ξεπέρασε και μου γνώρισε την κοπέλα, είδα πως η συγκεκριμένη γυναίκα ήταν μια όμορφη ψηλή γυναίκα έντονου μεσογειακού σωματότυπου. Και τότε συνειδητοποίησα – βλέποντας τους δίπλα δίπλα – πως δεν ήταν η κοπέλα που είχε τα παραπάνω κιλάκια, ο φίλος μου ήταν υπερβολικά αδύνατος (και πιο κοντός απ’ αυτήν).

Γιατί λοιπόν οι άνδρες αναζητούν την τελειότητα από την μελλοντική σύντροφο τους, όταν οι ίδιοι απέχουν τόσο πολύ από την τελειότητα;

Θεωρείς πως μπορείς να κερδίσεις την κοπέλα στην παραλία με το αψεγάδιαστο κορμί και το τέλειο πρόσωπο, όταν εσύ δεν έχεις κάνει τίποτα για το δικό σου αγύμναστο; Και συγχρόνως να απορρίπτεις μια κοπέλα που την βρίσκεις πολλή ενδιαφέρουσα με εξίσου ενδιαφέρουσα δουλειά (ενώ εσύ είσαι άνεργος), αλλά έχει παχύνει από την τελευταία φορά που την είδες… ;

Η ομορφιά της γυναίκας δεν είναι δώρο για τον άντρα. Είναι δωροδοκία.

Μπορώ να καταλάβω απόλυτα ότι τα αρχικά κριτήρια έλξης είναι τα εμφανισιακά. Δεν γίνεται να προσέξεις κάποιον που τον βρίσκεις αποκρουστικό. Μπορώ να καταλάβω ότι ο τρόπος που λειτουργεί ο άνδρας βασίζεται στην όραση του… αλλά μήπως καμιά φορά αυτή η όραση είναι λίγο κακομαθημένη; Γίνεται να απαιτείς και να μη δίνεις ευκαιρίες σε κάτι λιγότερο από μοντέλο της Victoria Secret;… Όταν και εσύ ο ίδιος δεν είσαι μοντέλο του Armani;

Η σύγχρονη κοινωνία είναι δομημένη έτσι που το ωραίο πρωτοστατεί: Εκθειάζεται, επιβραβεύεται, δημιουργεί τάσεις, φανατίζει και πολλές φορές καταφέρνει να κινεί τα νήματα. Δίνεται τόσο μεγάλη βάση στα του φαίνεσθαι, που ξεχνάμε πόσο πιο σημαντικό είναι η προσωπικότητα, ο χαρακτήρας , η ψυχή ενός ανθρώπου. Η ομορφιά της ψυχής, η ομορφιά του μυαλού είναι σημαντικότερα από την σκέτη, κενή ομορφιά της εικόνας.

Μη μένετε στην εικόνα ενός ανθρώπου. Μη χάνεστε στην εξωτερική ομορφιά κάποιου και παραβλέπετε την αληθινή ομορφιά του μέσα  – που ουσιαστικά αυτό είναι που μπορεί να σας κάνει ευτυχισμένους. Μη βλέπετε μόνο τα ψεγάδια στους ανθρώπους που σας τριγυρίζουν. Θα δείτε πως όταν οι ατέλειες του άλλου δεν είναι αυτές που ορίζουν την εικόνα του και αρχίζετε να αγαπάτε όσα έχει να προσφέρει ως άνθρωπος, οι ατέλειες του θα είναι μικρής σημασίας. Θα είναι είναι ένα κομμάτι του που θα αγαπήσετε. Μη συμβιβαστείτε… ωριμάστε απλά κριτήρια επιλογής σας.

Όταν ήμουν νέος, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην παντρευτώ προτού βρω την ιδανική γυναίκα. Τελικά τη βρήκα, αλλά έψαχνε κι αυτή για τον τέλειο άνδρα.

Robert Schuman, 1886-1963, Γάλλος πρωθυπουργός [1946-48]

….και πριν προλάβουν οι αγαπημένοι άνδρες φίλοι μου να δυσανασχετήσουν, ενημερώνω πως το επόμενο επεισόδιο…. οι λάθος επιλογές των γυναικών θα βγούνε στη φόρα!

Περί διαφορετικότητας…

Tags

, , , , , , , , , , ,

images

Ελευθερία είναι το δικαίωμα του άλλου να διαφωνεί μαζί σου.

Rosa Luxenbourg, 1870-1919, Γερμανίδα επαναστάτρια

Είπα πως θα κρατήσω απόσταση απ’ όλα αυτά τα μεγάλα, τα τραγικά, τρομακτικά αλλά κυρίως ιστορικά που συμβαίνουν στη χώρα μας. Και πραγματικά θα το τηρήσω. Δεν έχω καμία διάθεση να τοποθετηθώ πολιτικά για κάτι που έχει δύο όψεις, για κάτι που μπορεί να είναι δίκοπο μαχαίρι, για κάτι που μπορεί να απειλεί το μέλλον μου, το μέλλον μας, αλλά και για κάτι που μπορεί να καταργεί το μέλλον όλων μας. Δε θα πάρω θέση.

Δεν μπορεί όμως να μου περάσει απαρατήρητο, δεν μπορώ να μην εκφράσω την γνώμη μου, το παράπονο μου, την οργή μου για τις επιπτώσεις που έχει όλο αυτό στη ζωή μας, αλλά κυρίως στις συμπεριφορές μας. Τη στάση μας σε κάτι που ενώ θα έπρεπε να ενώνει, διχάζει.

Συνήθως οι άνθρωποι καβγαδίζουν επειδή δεν έχουν την ικανότητα να επιχειρηματολογούν.

Η καθημερινότητα μας έχει γεμίσει με πηγαδάκια. Στα λεωφορεία, στα καφέ, στο δρόμο, στα social media. Πηγαδάκια με γνώμες, απόψεις. Ο καθείς με τα βιώματα του, με τα ζόρια του, με το συμφέρον του, με τις ευκολίες του. Αυτός που τα έχει χάσει ήδη όλα, δεν φοβάται μήπως χάσει κάτι ακόμη. Αυτός που έχει ήδη, είτε γιατί τα βρήκε έτοιμα, είτε γιατί δούλεψε γι΄αυτά τρέμει μήπως τα χάσει. Και μέχρι εδώ όλα καλά. Είπαμε ο καθένας με τα βιώματα του. Διαφορετικά βιώματα, διαφορετικές απόψεις, διαφορετικοί άνθρωποι.

Γιατί όμως επιτρέπουμε, γιατί επιτρέπεται η διαφορετικότητα να πολεμάται, ποιος σου δίνει το δικαίωμα να την κατακρίνεις;

Ζούμε στη χώρα που γέννησε την Δημοκρατία. Και όμως καθημερινά αποδεικνύουμε πόσο λίγο την τιμάμε, πόσο λίγο γνωρίζουμε πως πρέπει να φερόμαστε.

Σε όλες τις πολιτισμένες κοινωνίες – ή όπως θα έπρεπε να είναι έστω – διαφορετικότητα σημαίνει ανταλλαγή απόψεων, ιδεών, γνώσεων. Σημαίνει ευκαιρία διαλόγου, πολιτισμένου διαλόγου, όπου η άποψη του άλλου για σένα δεν στερείται αξίας και κατ΄επέκταση και ο συνομιλητής σου δεν στερείται αξίας…

Έχεις κάθε δικαίωμα να υποστηρίζεις το δίκιο σου, δεν έχεις όμως κανένα δικαίωμα να το επιβάλλεις.

Και ερχόμαστε στο σήμερα όπου οι καταστάσεις επιβάλλουν ψυχραιμία, καθαρό τρόπο σκέψης με βάση το κοινό καλό αλλά κυρίως ενότητα, αλλά για άλλη μια φορά αποδεικνύουμε πόσο πολύ απέχουμε ως λαός απ΄αυτό.

Το κοινό καλό δεν επιτυγχάνεται με την έλλειψη σεβασμού ως προς τον συνομιλητή μας. Δεν επιτρέπεται σε κανέναν να επιβάλλει την άποψη του – ακόμη και αν αυτή είναι η σωστή – με ύβρις, με τραμπουκισμούς, με απειλές. Δεν επιτρέπεται σε κανέναν να υποτιμά την άλλη άποψη, την διαφορετική γνώμη χρησιμοποιώντας λεκτική βία, ειρωνεία και υπεροψία.

Όλοι έχουν δικαίωμα στην γνώμη, στην έκφραση της, όπως και όλοι έχουν δικαίωμα στη διαφορετική άποψη και στο δικαίωμα αυτής. Δεν είναι επιτρεπτό να ορίζεις τον φίλο και τον εχθρό σου με πολιτικά κριτήρια. Δεν μπορεί να ακυρώνεις τον φίλο σου, τον συνεργάτη σου, τον γείτονα σου επειδή δεν έχει τα ίδια πιστεύω με τα δικά σου. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στα διαφορετικά οικονομικά συμφέροντα να σπείρουν διχόνοιες με τους συνανθρώπους μας.

Ζούμε μεγάλες στιγμές ως κράτος, ως έθνος. Ζει μεγάλες στιγμές ο καθένας μας χωριστά. Είμαστε προβληματισμένοι. Ίσως για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. ΟΛΟΙ μας όμως είμαστε προβληματισμένοι, και αγχωμένοι. Δεν μας επιτρέπεται όμως να είμαστε και διχασμένοι.

Δεν ξέρω τι μπορεί να φέρουν αύριο όλα αυτά που συμβαίνουν. Δεν ξέρω τι έκβαση μπορεί να έχουν. Ο,τι και αν συμβεί αύριο όμως, φροντίστε με τις πράξεις σας σήμερα, να είστε και αύριο ένας αξιοσέβαστος άνθρωπος, με αρχές, με τρόπους. Φροντίστε αύριο, έχοντας δείξει σήμερα την ηθική σας, την παιδεία σας, τον σεβασμό στη διαφορετικότητα , να έχετε στο πλευρό σας τους φίλους, αυτούς που τόλμησαν να πιστεύουν κάτι άλλο απ΄το δικό σας σωστό.

Καλή δύναμη σε όλους μας.

Ποτέ δεν έκανα το λάθος να λογομαχώ με ανθρώπους των οποίων την άποψη δεν σέβομαι.

Edward Gibbon, 1737-1794, Άγγλος ιστορικός

 

 

 

Στενοί Κύκλοι

Tags

, , , ,

 

cute-fingers-friend-friendship-Favim.com-123332

“Ουδείς φίλος ώ πολλοί φίλοι”

(Κανένας φίλος για όποιον έχει πολλούς φίλους)

Αριστοτέλης

Έχετε ποτέ σκεφτεί ποια θα ήταν η απάντηση σας στην ερώτηση “πόσους φίλους έχετε”; Μη βιαστείτε να απαντήσετε, γιατί η απάντηση θα πρέπει να περιλαμβάνει μόνο τους πραγματικούς, ουσιαστικούς φίλους της ζωής σας.

Πριν μερικά χρόνια θα μπορούσα να μιλήσω με μεγάλη σιγουριά και υπερηφάνεια για την πληθώρα των υπέροχων φίλων μου. Σήμερα, με το πέρασμα των χρόνων αυτό – και όχι μόνο για μένα νομίζω – έχει αλλάξει. Όχι γιατί δεν έχω πια φίλους, απλά οι φίλοι έχουν πάψει να είναι πληθώρα.

Η περίοδος που η ζωή μας ήταν απλή και οι απαιτήσεις της καθημερινότητας μας ήταν μικρές, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Τότε που οι μόνες μας έγνοιες ήταν οι έξοδοι μας, οι διακοπές μας και οι παρέες μας.

Παρέες που τους θεωρούσαμε δικούς μας ανθρώπους. Παρέες που μοιραζόμασταν μαζί τους τον χρόνο μας, τις σκέψεις μας, τις στιγμές μας. Παρέες με τις οποίες μοιραστήκαμε γέλια, νυχτοπερπατήματα, φλερτ, εκδρομές, ερωτικές απογοητεύσεις. Παρέες που τους θεωρούσαμε φίλους.

Και ήρθε μετά κάποια περίοδο της ζωής μας που τα πράγματα έπαψαν να είναι εύκολα και ανέμελα. Οι παρέες παντρεύτηκαν, έκαναν οικογένειες, έκαναν την ζωή τους. Οι προτεραιότητες άλλαξαν, οι ευθύνες αυξήθηκαν, έγνοιες και προβλήματα προέκυψαν, η ζωή για κάποιους άλλαξε και για κάποιους δυσκόλεψε και έγινε ένας συνεχής αγώνας.

Και ο καθένας κλείστηκε στο μικρόκοσμο του κοιτώντας μόνο τη ζωή του, τα μικρά ή μεγάλα του προβλήματα του. Πάψαμε όλοι να προσπαθούμε να μπούμε στα παπούτσια του άλλοτε φίλου μας.

Που πήγε λοιπόν εκείνη η πληθώρα φίλων σήμερα; Η πραγματική φιλία δεν αντέχει τις αλλαγές και λυγίζει στις δυσκολίες;

Πάντα πίστευα πως οι αληθινοί φίλοι είναι αυτοί που χαίρονται με τις χαρές σου, είναι αυτοί που νιώθουν υπερήφανοι για τις επιτυχίες σου. Είναι αυτοί που θα προσπαθήσουν να σε κάνουν ευτυχισμένο και δε θα σε αφήσουν να βουλιάξεις. Τι γίνεται όμως όταν η ζωή δεν είναι εύκολη και οι φίλοι δε χρειάζεται να σου δείξουν την χαρά τους στη χαρά σου, αλλά τη στήριξη τους στα δύσκολα;

Όταν η ζωή, μου τα έφερε δύσκολα οι φίλοι από “πληθώρα” έγιναν “άνθρωποι μετρημένοι στα δάκτυλα”… του ενός χεριού. Που πήγαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που τους σύστηνα ως κολλητούς μου, πως ακυρώθηκαν όλες αυτές οι στιγμές που μοιραστήκαμε; Άλλαξε τόσο πολύ η ζωή τους, ώστε δεν είχε χώρο πια για παλιούς φίλους; Ή μήπως η φιλία τους ήταν συνώνυμο της καλοπέρασης και εγώ το είχα καταλάβει λάθος;

Τι συνέβη και οι κύκλοι μας πια στένεψαν τόσο πολύ; Μήπως τελικά είχαμε κάνει λάθος απ’ την αρχή και είχαμε μπερδέψει τους φίλους με τις παρέες; Μήπως αυτοί που παρουσιαζόταν όλα αυτά τα χρόνια ως φίλοι τελικά ήταν απλά παρέες;

Πραγματικός φίλος είναι αυτός που έρχεται κοντά όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος απομακρύνεται.

Οι αληθινοί φίλοι είναι οι άνθρωποι που επιλέγουμε και μας επιλέγουν ως συνοδοιπόρους στην ζωή μας, όπως και να είναι αυτή. Είναι φίλοι στα δύσκολα και στα εύκολα. Είναι δίπλα μας και μας στηρίζουν ακόμη και όταν η δική τους ζωή έχει σκοντάψει. Είναι δίπλα μας ακόμη και όταν είναι μακριά μας.

Οι ουσιαστικοί φίλοι μας έχουν αποδεχτεί γι’ αυτό που είμαστε και μας έχουν αγαπήσει με όλα τα “ναυάγια” μας. Θα μας συμβουλέψουν μέσα απ την καρδιά τους, αλλά θα μας στηρίξουν όταν επιλέξουμε το λάθος. Θα χαρούν με ο,τι μας κάνει χαρούμενους, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι δε θα μας έχουν κοντά τους.

Στο σήμερα μου, που οι μεγάλες φουρτούνες έχουν πλέον περάσει συνειδητοποιώ πως έχω γίνει πιο σκληρή. Έχει πάψει να με ενοχλεί η αδιαφορία των ανθρώπων που κάποτε ήταν μεγάλο κομμάτι στη ζωή μου. Δε με λυπεί που δεν είναι πια μέρος της. Και αυτό γιατί στα δύσκολα ήταν απόντες.

Τώρα νιώθω τυχερή για τους αληθινούς φίλους μου, αυτούς που παραμέρισαν ακόμη και τα δικά τους μεγάλα ή μικρά προβλήματα για να με στηρίξουν, να με εμψυχώσουν και να με συμβουλέψουν. Τους φίλους που μπορεί να μην έχουμε μια καθημερινότητα μαζί, λόγω απόστασης, λόγω υποχρεώσεών, αλλά που τον λίγο ελεύθερο χρόνο τους θα τον αφιερώσουν σε ένα τηλέφωνο, σε μια συνάντηση. Νιώθω όμως ευγνώμων που τους έχω στη ζωή μου ουσιαστικά. Γιατί πλέον δεν χρειαζόμαστε πληθώρα ανθρώπων, άλλα τους ανθρώπους μας, αυτούς τους μετρημένους στα δάχτυλα. Αυτό τον τόσο δικό μας στενό κύκλο.

Υποθέτω ότι δεν έχεις πολλούς φίλους. Ούτε κι εγώ. Δεν εμπιστεύομαι αυτούς που λένε ότι έχουν πολλούς φίλους. Είναι ένα σίγουρο σημάδι ότι δεν ξέρουν πραγματικά κανέναν.

Carlos Ruiz Zafón, 1964 -, Ισπανός συγγραφέας