Tags

, , , , , , ,

images

“Η ευτυχία μου είμαι εγώ. Όχι εσύ. Όχι μόνο γιατί εσύ μπορεί να είσαι περαστική, αλλά και επειδή (ίσως) θέλεις να είμαι αυτό που δεν είμαι.”

Μη βιαστείτε να πείτε ότι αυτό είναι πολύ εγωιστικό.Αν το καλοσκεφτείτε, δεν είναι θέμα εγωισμού, όσο και αν φαίνεται έτσι εκ πρώτης. Γιατί θα πρέπει να εναποθέσουμε την ευτυχία μας στα χέρια κάποιου άλλου; Όσο καλά και να νομίζουμε και εμείς και αυτός πως μας ξέρει, υπάρχει κάποιος που να μας ξέρει και να μας καταλαβαίνει καλύτερα από εμάς;

Υπάρχει διαφορά να μοιράζομαι την ζωή μου με κάποιον, να νιώθω ευτυχία και ολοκλήρωση μαζί του, απ’ το να εξαρτάται η ευτυχία μου από αυτόν. Αυτό θα μπορούσε να ισχύει σε έναν “τέλειο” κόσμο, όπου όλοι θα ήμασταν ίδιοι. Θα αγαπούσαμε με τον ίδιο τρόπο, θα ερωτευόμασταν με την ίδια ένταση, στον ίδιο χρόνο, θα το δείχναμε και θα το εκφράζαμε με τον ίδιο τρόπο.

Αυτή η ομοιομορφία ευτυχώς δεν υπάρχει. Και λέω ευτυχώς γιατί, ένας κόσμος χωρίς   διαφορές παρά μόνο με κοινά, θα ήταν ένας κόσμος βαρετός, προβλέψιμος, επίπεδος, ανιαρός.

Ζούμε σε ένα κόσμο που όλοι μας είμαστε διαφορετικοί, με διαφορετικές ανάγκες και θέλω. Ίσως με κάποιους ανθρώπους να έχουμε περισσότερα κοινά απ’ ότι με κάποιους άλλους. Δεν είμαστε όμως ίδιοι. Υπάρχει ο κοινός παρονομαστής, αλλά ο αριθμητής παραμένει διαφορετικός. Και συνήθως με τέτοιους “ομώνυμους” ανθρώπους επιλέγουμε για να συναναστραφούμε.

Όμως παρά τις ομοιότητες μας, επί ουσίας λίγο μοιάζουμε. Ο καθένας μας αλλιώς αντιλαμβάνεται τις σχέσεις με τους άλλους γύρω του. Ο καθένας αγαπά διαφορετικά. Καλύπτει και καλύπτεται με διαφορετικά πράγματα σε δικούς του χρόνους. Στους χρόνους που χρειάζεται για να αφεθεί και να νιώσει.

Ο έρωτας, η αγάπη κατ’ επέκταση δεν είναι απαραίτητα αμοιβαία και αμφίδρομα, με τις ίδιες εντάσεις και με τα ίδια χρονικά όρια και πλαίσια. Είτε αυτό μας αρέσει, είτε όχι.

Σε μια σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων, φιλική, ερωτική, ο καθένας έχει διαφορετικό ρόλο. Ο καθένας μας, δίνει διαφορετικά πράγματα, καλύπτει διαφορετικές ανάγκες. Εγώ είμαι αυτός που θα σε ανεβάσω με την θετική μου διάθεση όταν θα έχεις τις μαύρες σου, εσύ είσαι αυτός που θα με προσγειώσει όταν θα ονειροβατώ.

Δεν μπορούμε να απαιτούμε απ’ τον άλλο να είναι ίδιος με εμάς. Είναι παράλογο να περιμένουμε απ’ τον άλλο να αντιδράσει και να αντιμετωπίσει μια κατάσταση με τον τρόπο που θα το κάναμε εμείς. Με αυτό ακριβώς το σκεπτικό, είναι αδύνατον ο άνθρωπος που έχουμε πλάι μας και πορευόμαστε μαζί του, να νιώθει και να εκφράζει αυτό που νιώθει με την ίδια ένταση και με τον ίδιο τρόπο που το κάνουμε  εμείς.

Ο έρωτας δεν χρειάζεται, απαραιτήτως την ίδια ανταπόκριση, τους ίδιους τρόπους έκφρασης για να είναι πραγματικός, όσο και αν θέλουμε εμείς έτσι να πιστεύουμε. Σαφώς και είναι πιο ιδανικός όταν είναι εξίσου αμοιβαίος, αλλά ο έρωτας είναι εγωιστής. Δεν τον ζούμε για τον άλλο. Τα αισθήματα μας δεν εξαρτώνται από το αν νιώθει και ο άλλος. Τον ζούμε και τον νιώθουμε για τον εαυτό μας. Γιατί είναι εσωτερική μας ανάγκη, γιατί είναι κάτι που δεν ελέγχεται, ούτε και έχει χειριστήριο εντάσεως. Τον έρωτα τον ζούμε μέσα μας, για εμάς και αυτό θα πρέπει να είναι αρκετό.

Οι φόβοι μας και οι ανασφάλειες μας για το αν ο άνθρωπος μας νιώθει ότι και εμείς είναι άτοποι και καταστροφικοί, όχι μόνο για την σχέση μας αλλά και για εμάς τους ίδιους. Για να είναι μαζί μας σημαίνει πως τρέφουν συναισθήματα για εμάς. Αν μένουν μαζί μας χωρίς να νιώθουν και χωρίς να είναι απόλυτα ευτυχισμένοι, είναι δικό τους πρόβλημα, όχι δικό μας. Αν εσύ νιώθεις την ευτυχία και την ολοκλήρωση με αυτά που λαμβάνεις, αν νιώθεις την αδρεναλίνη του έρωτα, αν αυτό που ζεις σου βγάζει τον καλύτερο σου εαυτό τότε δεν πρέπει να σε νοιάζει τίποτα άλλο..και απλά να το ζεις στο έπακρο του.

Αν έχοντας δώσει τον καλύτερο μας εαυτό, δεν βρούμε τελικά την ανταπόκριση που θέλαμε, εμείς ο,τι ήταν να κάνουμε το έχουμε κάνει, εκπλήρωσα τον σκοπό μου, έδωσα ο,τι μπορούσα κ έλαβα ο,τι είχε να δώσει ο άλλος. Και αυτό από μόνο του φτάνει. Γιατί καταφέραμε να δούμε πέρα από τις ατέλειες και την διαφορετικότητα του άλλου.

Το μεγαλύτερο μυστικό της ευτυχίας είναι να τα πας καλά με τον εαυτό σου και αυτό εξαρτάται από την προδιάθεση μας, όχι από τις περιστάσεις.

” Το ζω για μένα, γιατί όταν είμαι μαζί σου η καρδιά μου γίνεται φωτεινή.. Εσύ κάνε ο,τι νομίζεις…”