Tags

, , , , , , ,

«H αγάπη και ο πόλεμος είναι το ίδιο πράγμα… και η στρατηγική και η τακτική το ίδιο εφαρμόσιμες και στα δυο.»
Μιγκέλ Ντε Θερβάντες

Καλώς ή κακώς ο δρόμος προς την επιτυχία είναι δρόμος που πρέπει να μελετηθεί πριν τον βαδίσουμε.
Όλοι οι στόχοι που βάζουμε στη ζωή μας απαιτούν μια τεχνική επίτευξης, μια τακτική, μια στρατηγική, ώστε να ολοκληρωθούν επιτυχώς.
Ο δρόμος προς την κατάκτηση, προς τη νίκη, ζητάει σχέδιο δράσης, πλάνο, ώστε να οδηγήσει εκεί που θέλουμε.

Αν το δούμε σφαιρικά αυτό, θα καταλάβουμε ότι δεν αφορά συγκεκριμένους μόνο τομείς στη ζωή μας.
Στρατηγική δε χρειαζόμαστε μόνο για τα επαγγελματικά, τα οικονομικά μας (δυστυχώς;), χρειαζόμαστε και στις προσωπικές, στις ερωτικές σχέσεις κυρίως…

Ο έρωτας αν το καλοσκεφτούμε είναι μια είδους «μάχη». Όχι απαραιτήτως μάχη για επιβολή ή για να βγει ο νικητής. Είναι κυρίως μάχη κατάκτησης.
Θέλουμε να κερδίσουμε, να κάνουμε δικό μας, να κατακτήσουμε τον «αντίπαλο».

Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να κινηθούμε με μέθοδο, να ορίσουμε μια στρατηγική κατάκτησης.

Ο έρωτας όταν ξεκινάει, δεν μπαίνει σε καλούπια χρόνου. Αιωρείται.
Δεν ξεκινάει με χρονικά περιθώρια, με ημερομηνίες λήξεως, αλλά ούτε και με την προοπτική διάρκειας. Είναι ανοιχτός να του συμβούν τα πάντα.

Τελικά τι είναι αυτό που τον βάζει σε κατηγορίες διάρκειας ή μη;
Τι κάνει έναν έρωτα καταδικασμένο και τι να έχει μέλλον;
Τελικά από τι εξαρτάται η διάρκεια; Ο έρωτας έχει συγκεκριμένο χρόνο διάρκειας απ’ την αρχή του;
Υπάρχουν τρόποι ώστε να ανατρέψουμε έναν καταδικασμένο έρωτα ή έστω να παρατείνουμε τη διάρκειά του;

Και εδώ έρχεται η στρατηγική (και πόσο καλοί είμαστε στην εφαρμογή της), να αναλάβει τη διάσωση και ανύψωση του έρωτά μας.

Μελέτη «αντιπάλου»
Προτού κινηθούμε, πρέπει να παρατηρήσουμε προσεκτικά το αντικείμενο του πόθου μας. Να δούμε τις διαθέσεις και προθέσεις του αντιπάλου μας.
Πόσο διαθέσιμος δείχνει και πόσο πραγματικά είναι.
Πόσο καιρό έχει απ’ την τελευταία σχέση του. Γιατί έληξε, πώς έληξε και κυρίως πόσο έτοιμος είναι να πάει παρακάτω…
Δεν έχει νόημα να εφαρμόζουμε στρατηγική σε έναν αντίπαλο που έχει φορτωμένες τις πλάτες του με παρελθόν. Αφού δεν το έχει αποτινάξει, δεν είναι έτοιμος για μάχη.
Πρέπει να είναι ικανός μαχητής… αλλιώς δεν έχει νόημα καν να προσπαθήσουμε.

Έλεγχος συμβατότητας 
Έστω ότι ο αντίπαλος πληροί τις προϋποθέσεις κατάστρωσης σχεδίου. Είναι πρόθυμος, είναι έτοιμος, είναι ικανός να κατακτηθεί.
Είναι όμως στ’ αλήθεια μια «περιοχή» που θέλουμε να κατακτήσουμε; Θέλουμε πραγματικά να αιχμαλωτίσουμε το συγκεκριμένο αντίπαλο; Μας «κάνει» όντως;
Δεν έχει νόημα να δουλέψουμε πάνω σε κάτι που δεν υπάρχει χημεία. Ποιος ο λόγος να προσπαθούμε κάτι απ’ το οποίο λείπει η ερωτική, η επικοινωνιακή χημεία. Κάτι με το οποίο δεν είμαστε συμβατοί.

Σκλάβωσε τον αντίπαλο
Θέλουμε πολύ αυτό τον αντίπαλο να τον κάνουμε δικό μας. Η μελέτη έδειξε ότι οι προϋποθέσεις πληρούνται. Οπότε η στρατηγική κάνει πια την εμφάνισή της.
Κράτα αποστάσεις:
Δίνε μικρές, σταδιακές ποσότητες του εαυτού σου. Μην είσαι συνεχώς και πάντα διαθέσιμος. Άφηνε αέρα και αναπνοές σε όλο αυτό που ονομάζεται σχέση.
Μην παρατήσεις τη ζωή που έκανες πριν:
Πολλοί άνθρωποι όταν ξεκινούν κάτι νέο στη ζωή τους, έχουν την τάση να ασχολούνται μόνο με αυτό, αφήνοντας στην άκρη οτιδήποτε άλλο έκαναν πριν.
Ξέρεις πως φαίνεται αυτό; Σαν να μην είχε κανένα νόημα η ζωή σου πριν από την άφιξη του αντιπάλου. Και πίστεψέ με δε θέλεις να νομίζει κάτι τέτοιο ο αντίπαλος. Είναι σημάδι αδυναμίας, μη ολοκληρωμένης προσωπικότητας. Άνοιξε χώρο για τον καινούργιο άνθρωπο μες στη ζωή σου, αλλά κράτα φίλους, ενδιαφέροντα, χόμπι, ασχολίες.
Ας νιώσει κομμάτι της ζωής σου. Όχι όλη σου η ζωή.
Σκέψου πριν μιλήσεις:
Όταν σε πιάνει η φλυαρία σου, ξεχνιέσαι και αποκαλύπτεις στον αντίπαλο τα κρυφά σου χαρτιά. Άσε το μυστήριο να πλανάται, να μην ξέρει την επόμενη σου κίνηση, να ανυπομονεί για το επόμενο σου βήμα.
Για να μην πω τι γίνεται όταν σε πιάνει η ανυπομονησία σου και θέλεις να πλησιάσεις το στόχο, την κατάκτηση με συνοπτικές διαδικασίες.
Μην πιέζεις καταστάσεις, μην γκρινιάζεις, μην κάνεις σκηνή. Πάρε ανάσες και σκέψου ότι ο κάθε άνθρωπος έχει δικούς του χρόνους που αφήνει την απόλυτη οικειότητα να κάνει κατάληψη.
Άσε τον αντίπαλο να αναπνεύσει. Δώσ’ του μεγάλες ποσότητες οξυγόνου.
Όλοι ξέρουμε τι γίνεται όταν υπεροξυγονώνεται ο εγκέφαλος.
Ο αντίπαλος ζαλίζεται και… πέφτει.

Η στρατηγική στον έρωτα δεν περιλαμβάνει αιματηρές μάχες και παράπλευρες απώλειες.
Είναι μια συναρπαστική μάχη με έξυπνες κινήσεις και λεπτούς χειρισμούς.
Είναι μια παρτίδα σκάκι. Δεν είναι μόνο πολεμικό παιχνίδι. Είναι τέχνη. Είναι παιχνίδι που βασίζεται αποκλειστικά στην τακτική και τη στρατηγική. Και το κυριότερο, σημασία δεν έχει τόσο η νίκη επί του αντιπάλου όσο η ποιότητα της νίκης!